Syndrom odstawienia to objawy reakcji wynikające z zaprzestania spożywania alkoholu. Ludzie nazywają ten stan kacem. Syndrom wcale nie jest nieszkodliwym zjawiskiem. Aby się go pozbyć, musisz udać się do specjalisty.

Syndrom odstawienia: nie tylko alkoholu…

Usunięcie objawów odstawienia polega na przyjmowaniu leków przepisanych przez lekarza. Leki skutecznie radzą sobie z objawami objawów odstawienia, ale tylko całkowite odrzucenie alkoholu pomaga całkowicie pozbyć się tej przypadłości. Terapia w leczeniu objawów odstawienia przebiega następująco:

  • Dożylne podawanie roztworów (pomaga usunąć z organizmu produkty rozpadu etanolu).
  • Środki uspokajające, rozszerzające naczynia krwionośne, moczopędne i inne leki.
  • Fizjoterapia w celu przyspieszenia efektu.

Ważne jest, aby eliminacja objawów odstawienia następowała stopniowo, bez silnego stresu dla organizmu. Syndrom odstawienia objawia się następująco:

  • Stłumiony lub zbyt podekscytowany stan emocjonalny (wywołuje go długotrwałe zatrucie).
  • Drżące dłonie i powieki.
  • Skurcze naczyń mózgowych, wysokie ciśnienie krwi (wyrażone jako ból głowy).
  • Nudności i wymioty (występują u pacjentów od dłuższego czasu cierpiących na alkoholizm).
  • Problemy ze snem (osoba albo w ogóle nie może spać, albo ma koszmary).
  • Halucynacje słuchowe i wzrokowe (charakterystyczne dla szczególnie zaawansowanych wariantów objawów odstawienia).

Każda osoba indywidualnie przechodzi syndrom odstawienia. Dlatego czas trwania zespołu zmienia się w ciągu 3-5 dni (biorąc pod uwagę fakt, że dana osoba nie podejmie działań w celu jego wyeliminowania). Dzięki opiece medycznej pacjent może odzyskać komfort w dużo krótszym czasie. Objawy odstawienia są jednym z najbardziej bolesnych stanów towarzyszących alkoholizmowi. Przebieg objawów odstawiennych może być bardzo trudny i zagrażający życiu pacjenta, dlatego w momencie pojawienia się pierwszych objawów odstawienia konieczna jest konsultacja z lekarzem.

Detoks alkoholowy pod kontrolą specjalistów

Leczenie przez detoks alkoholowy jest jednym ze sposobów na stymulację regeneracji organizmu po długim upijaniu się i znajduje się na liście środków do leczenia alkoholizmu. Jednak detoksykacja medyczna nie zawsze jest konieczna.Podczas spożywania alkoholu przez długi czas w ludzkim ciele gromadzi się wiele związanych z nim toksycznych substancji, które nie są naturalnie wydalane. Takie zatrucie może mieć wpływ na zdrowie fizyczne, a w konsekwencji może powodować zaburzenia psychiczne. W końcu mózg, a co za tym idzie psychika, również znajduje się pod stałym wpływem substancji zawierających alkohol i związanych z nim toksyn. O detoksie alkoholowym przeczytasz na https://dezyderata.com/detoks-alkoholowy/

Leczenie polega na usuwaniu tych toksyn, czyli detoksykacji. W przypadku zespołu odstawienia, gdy alkoholik przestaje pić alkohol, mogą wystąpić powikłania i zaostrzenia stanu zdrowia. Często prowadzi to do nawrotu, ponieważ alkoholikowi fizycznie trudno jest wytrzymać naturalną detoksykację. Ponadto, jeśli forma alkoholizmu ma oznaki super złożoności, taki zespół może być śmiertelny.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) rozróżnia detoksykację i leczenie odwykowe. WHO odnosi się do detoksykacji jako naturalnego procesu, który zachodzi w organizmie, który stara się oczyścić z toksyn. Natomiast środki odstawienne lub odwykowe mają na celu zwalczanie objawów tego właśnie odstawienia, które pojawiają się u osoby, gdy przestaje zażywać określone narkotyki lub alkohol. Odstawienie można podzielić na poziomy: łagodny, umiarkowany i ciężki. Na te poziomy mają wpływ następujące czynniki:

  • Cechy genetyczne, które mogą powodować różnice metaboliczne.
  • Stopień intensywności spożycia alkoholu.
  • Nagłe zaprzestanie używania alkoholu może spowodować negatywne konsekwencje. Unikanie alkoholu po długim upijaniu się powinna nastąpić pod nadzorem specjalistów.
  • Inne indywidualne cechy, takie jak masa ciała, płeć, wiek, a nawet stan psychiczny.
  • Nadużywanie innych substancji wraz z alkoholem.

Objawy wynikające z odstawienia alkoholu można podzielić na:

  • Objawy fizyczne: zmiany częstości akcji serca lub temperatury ciała, nudności, wymioty, rozszerzone źrenice, zwiększone pocenie się, drżenie itp.
  • Behawioralne: niepokój, bezsenność, zmniejszony apetyt i zwiększona wrażliwość na bodźce zewnętrzne, takie jak słońce, wiatr itp.
  • Objawy psychologiczne: depresja, lęk, zmiany nastroju, a nawet psychozy (omamy i/lub urojenia)
  • Objawy neurologiczne: drżenie, ból głowy, dezorientacja, problemy poznawcze i/lub drgawki.

Dodaj komentarz